| mijnlevenmetborstkanker.punt.nl |
 |
| |
In maart heb ik mijn laatste berichtje hier geplaatst en vanaf die tijd is er veel gebeurd.
Na het afnemen van bloed voor de zoveelste keer waren mijn leverwaarden verhoogd.
Ik werd opgenomen en kreeg het ene onderzoek naar het ander. Ze konden niet vinden waardoor mijn leverwaarden zo verhoogd waren.
Een
gastroscopie en een ...scopie via de blaas. Bij het onderzoek via de
blaas hebben ze bij de twaalfvingerige darm weefsel weggehaald en op
kweek gezet.
Dat bleek verkeerd te zijn. Het was een uitzaaiing maar
omdat mijn leverwaarden zo hoog waren konden ze niet beginnen met de
chemo die ze wilde gebruiken
Nog 2 chemo's, een voor een verstoorde
lever en een voor een niet verstoorde lever. Ze wilde eigenlijk met de
chemo beginnen voor een niet verstoorde lever zodat ik nog een achter de
hand heb.
mijn leverwaarden moesten dus naar beneden en dat wilde ze
doen door een drain te plaatsen in de de lever. Dit doen ze via de
buitenkant van het lichaam.
Mijn lever, die een ontzettend stugge
buitenkant heeft gekregen, en mijn gewicht waren niet positief voor het
plaatsen van de drain.
Ze hebben er 4 keer over moeten doen om hem
te plaatsen en elke keer hebben ze 4 keer geprobeerd om de lever binnen
te komen. De drain die ze hebben geplaatst is een buiten en binnen
drain. Het gedeelte van de binnen drain zit in de lever en darmen zodat
daar toch op een 'normale' manier de gal uit het lichaam kan. aan de
buiten drain kwam een zakje te hangen waar de gal in liep.
Voordat de
drain was geplaatst werd ik steeds zieker en zieker. Ik kon mijn eten
niet meer binnenhouden en het werd niet meer verteerd. Toen eindelijk de
drain geplaatst was ging ook mijn leverwaarden weer naar beneden.
In
totaal heb ik 4 weken in het ziekenhuis gelegen en de zelfde week dat
ik thuis was kreeg ik ook chemo. Ik heb nog 3 a 4 weken thuis op bed
gelegen en in die tijd ging het steeds wat beter met me. Alleen was ik
zo verslapt dat ik bijna niet een stap kon verzetten. Al mijn spieren
waren niets meer en moest alles weer trainen. Hoefde maar een tree van
de trap op te lopen en ik zakte door mijn benen.
Een maand/ander
halve maand later mocht mijn zakje er af en werd de galdrain afgedopt.
Heerlijk was dat want het maakte me een stuk mobieler..
2 maanden na
mijn ziekenhuis opname kreeg ik koorts en en kwam er gal uit het
draingat. Ik moest weer worden opgenomen en de volgende dag werd mijn
drain gecontroleerd. De drain bleek verstopt te zitten en er moest een
nieuwe geplaatst worden.
Gelukkig viel dit mee. Ze halen het bovenste
gedeelte van het slangetje en duwen er een ijzerdraadje door. Dan halen
ze de drain erom weg en schuiven ze nieuwe erom.
2 weken later zijn
we heerlijk met vakantie geweest. 3 weken kuurvrij en ik heb me die 3
weken nog niet zo goed gevoeld als de maanden ervoor.
Na de vakantie
ben ik weer begonnen met de kuur. Mijn arts vertelde me dat ik nog wel
langer pauze kon krijgen als ik dat wilde. Maar tussen je oren word er
gezegt dat je dat niet kan doen. Nu hebben we afgesproken dat ik een
serie van 4 neem dan dan weer een pauze kan neem. Dat komt mooi uit want
dat is in december en dan kan ik lekker de kerst en oud en nieuw
vieren.
3 weken geleden moest mijn galdrain weer verwisseld worden.
Het ging lekker vlot maar omdat mijn port a cath weer verstopt zat moest
ik een nachtje blijven. Ik heb hem sinds februari maar hij heeft al een
paar keer verstopt gezeten. Je moet dan 4 uur aan de antistolling
zitten en daar zit ik niet op te wachten.
’s Avonds kreeg ik koorts.
Misschien ergens weer een ontsteking maar omdat het een dag na de kuur
was kon het ook wel door de kuur komen.
De dag erna heb ik een MRI
scan gehad. Gelukkig waren er geen nieuwe tumoren gevonden. De lever was
niets te zien. Die zag er goed uit en mijn heup waar ik aan geopereerd
ben zag er ook goed uit.
Wel zagen ze een stuwing in mijn rechter nier. Ze wilden weer een drain plaatsen.
Ik zag het al helemaal voor me. Weer een slangetje wat uit mijn lichaam stak met een zakje er aan.
Een dag later was ik weer in het AVL voor opname.
Eenmaal
bij de radiologie vertelde ze me dat er een dubbel J werd geplaatst en
dat de drain mijn urine af zou laten lopen wat er nog in zat. Een paar
dagen later werd de drain er ook uit gehaald. Ik mocht weer naar huis.
Nu
heb ik al 3 weken last van mijn blaas. Heb een kuurtje gehad voor
blaasontsteking en daar nog een achter aan omdat ik geen verbetering
voelde. Nog geen verbetering dus urine maar op kweek.
Volgende dag
gebeld en mij urine was schoon van bacteriën. Toen het AVl gebeld voor
een bel afspraak met mijn arts. Zij heeft overlegt met de uroloog. Het
kan zijn dat de dubbel J is gaan zakken in mijn blaas. Waarschijnlijk
word hij nu verwisseld maar dat doen ze dan niet via de buitenkant van
het lichaam maar via de blaas. Ik zie daar heel erg tegenop. Ook heb ik
medicijnen gekregen om de blaas te ontspannen en ik geloof dat het
werkt.
De galdrain moet om de 7 a 8 weken verwisseld worden en
de Dubbel J om de 3 maanden. Komt er om neer dat ik straks 1 maand vrij
heb van ziekenhuis (buiten de chemo om)
Net terug uit Amsterdam. Pff wat was het een lange dag.
We waren
om half 2 in het AVl. Heb me aangemeld maar moest even wachten omdat ze
nog pauze hadden tot 14.15 uur. Maar even een hapje gegeten in het
restaurant van het AVL.
14.10 uur naar de wachtkamer gegaan en om 15.00 zaten we er nog :38:
Ik
vragen en een van de zusters zou het even nakijken. Er was iets fout
gegaan met het aanmelden. oke dacht ik, maar het kan gebeuren.
loop er al 5 jaar en zo vaak gebeurd het niet...
Toen de echo en er was HELEMAAL NIETS te zien...Geen steentje en tumoren NIETS.
Eenmaal
bij mijn arts hebben we overlegd. Het enige wat zij zich nog kan
bedenken dat het Hepatitis A,B,C of nog 2 andere virussen kan zijn.
Het kan zijn dat ik met de vakantie naar Lazarote iets heb oppikt maar ik zou het weten wat..
Heb weer bloed afgegeven. dit maal is het naar het Slotervaart ziekenhuis gegaan voor onderzoek.
Maandag weer bloed af laten nemen en woensdag weer terug komen bij min arts in het AVL. Dan weet ik hoe en wat...
Sinds zondagavond weer zo'n vreselijke jeuk. Zo erg dat ik me soms tot bloedens open krab.
Maandag
de huisarts gebeld omdat het me lekker zat. Vorig jaar in augustus had
ik dit ook alleen zat toen me lever bomvol met tumoren.
Ik zou worden teruggebeld omdat ik dit maar beter met de huiartsarts kon over leggen.
Ipv
dat ze belde kwam ze tussen de middag na het eten even langs. Ze
vertelde dat geelheid altijd voor de jeuk kwam. dus er was
waarschijnlijk niets met mijn lever aan de hand. En dat bleek uit de
scan die ik vorige week vrijdag heb gehad. De uitslag was goed!
De
bloeduitslag had ze op het moment dat we bij de arts waren nog niet
binnen maar zei dat ik daar niet over in hoefde te zitten want de scan
was goed..Toch zat het me niet lekker. waar kwam de jeuk dan vandaan?
Antwoord, een bijwerking van de Xeloda. Tuurlijk doe me er nog maar een
bij
Toch zat het me niet lekker. Er klopte iets niet en dat werd
s'avonds bevestigd. Uit mijn bezoek aan het toilet wist ik dat er iets
niet goed zat.
De volgende dag zou de huisarts komen dus kon het met
haar wel even overleggen. Advies was AVL bellen en vragen naar de
uitslag van het bloed. Mijn Arts was er niet dus er werd een terugbel
verzoek gemaakt. Ze zou me vandaag eind van de ochtend bellen.
Eind
van de ochtend werd vanochtend half 9. Ze zei dat ze ergens anders over
belde dan ik dacht.....Leverwaarden waren hoger en ik moest opnieuw
bloed laten afnemen. Ze had contact gehad met de huisarts en daar lag
een formulier klaar die ik mee moest nemen.
Ik werd met voorrang behandeld en ik zit nu nog te wachten op de uitslag en voor wat er nog zal gebeuren.
Er
kan een steentje in de lever zitten die voor het buisje van de afvoer
van de gal zit maar het kan ook iets anders zijn maar dat weten ze
natuurlijk nog niet.
Ik ben zo bang wat zal hier nu weer uit komen
maart 2010
gezondheid
|
14 Oktober 2010 | 10:36:23
Op het moment gaat het niet echt lekker. Heb het idee dat ik met alles
op een hoogte punt zit en dat het vanaf nu elke keer iets slechter zal
gaan.
Ik krijg steeds meer bijwerkingen van de Xeloda en mijn arts in het AVL denkt er over na om 3 weken even te stoppen.
Vorig jaar heb ik haar al eens gevraagd als het heel goed gaat misschien een tijdje te stoppen met de Herceptin en de Xeloda.
Op die manier wil ik mijn lichaam even wat rust geven om bij te komen van de troep die ik binnen heb gekregen.
Zij wilde dat niet omdat zij vond dat ik niet te vroeg een pauze moest nemen.
Maar
nu heb ik aardig wat bijwerkingen van de Xeloda. Mijn nagels zijn
ontzettend dun waardoor ik ze moet afknippen om mezelf geen pijn te
doen.
Mijn nagelriemen zijn bij sommige nagels stuk. Mijn voeten doen
sinds vandaag weer zeer. Ik hou weer vocht vast en daardoor ben ik bij
het opstaan van bank, stoel of bed soms zo stijf als het maar kan. Heb
dan even last van opstartproblemen.
Sinds een paar weken heb ik last
van misselijkheid en smaakt een bepaald soort eten niet meer. Zelfs
onder het koken kan ik bijna over mijn nek gaan. Als we aan tafel zitten
neem ik een paar hapjes en schuif dan mijn eten weg. De pan met groente
zet ik zoveel mogelijk naast HJ zijn bord zodat ik het niet meer ruik.
Met de geur van jus is het precies het zelfde. Vlees eten doe ik bijna
niet meer.
Het stomme is dat ik de rest wel eet zoals fruit, brood, snoep en koekjes enz enz.
Dit
alles heb ik aan mijn arts verteld en daardoor wil ze 3 weken pauze
nemen. Volgende week gaan we een weekje met vakantie en ik bedacht me om
dan maar een pauze te nemen. Dit moet natuurlijk eerst in overleg en
heb ik vanochtend met het AVL gebeld maar mijn arts is er op het moment
niet. Ik word morgenvroeg gebeld door Mevr. S. B. plaats vervangende
arts. Ik heb haar eerder gehad want zij was ook de gene die mij in
augustus vorig jaar het slechte nieuws vertelde.
Ook ben ik
ontzettend moe. Vrijdag heb ik me even heerlijk laten gaan en heb ik
even heerlijk mijn tranen laten gaan. Ik was zo moe dat ik de ene voet
niet meer voor de ander kon zetten. Ik was alles zo beu. De medicijnen,
het heen en weer rijden naar en van Amsterdam. De vermoeidheid.....
alles bij elkaar.
Vorige week 2 gesprekken gehad met iemand van Medische Psychologie in het streekziekenhuis en met de huisarts.
De
huisarts komt meestal om de 3 weken even kijken hoe het met me is. De
Medische Psycholoog al vanaf 2005. een schat van een vrouw. Wanneer ik
er behoefte aan heb maak ik een afspraak met haar. Deze keer meer een
gesprek gehad over privé dingen.
Met de huisarts meer over mijn bijwerkingen van de Xeloda.
We
hadden een serieus gesprek. Ik heb 2 huisartsen die elkaar afwisselen.
En met beide heb ik het gehad over de dingen die straks komen als ze
niets meer voor me kunnen doen. Ik zie er namelijk als een berg tegenop
om straks afhankelijk te zijn. Dat ik straks niet meer kan douchen of
naar het toilet kan. Dat ik bij alles hulp nodig heb. Ik wil
onafhankelijk blijven maar ik weet dat als het zover is ik er niet meer
om heen kan. We hebben het ook over iets gehad waar ik heel goed over na
moet en wil denken.
Of doorgaan met de medicijnen en straks
zoveel bijwerkingen hebben dat ik daar ziek van word en/of er immuun
voor word om daarna ziek te worden van de kanker. of stoppen, en daar
staat geen tijd voor, en nog kunnen genieten zonder bijwerkingen en
vermoeidheid en dan maar zien hoe het dan komt....
Dat is een
moeilijke beslissing om te nemen. Je wilt natuurlijk zo lang mogelijk
hier nog blijven en genieten van alles wat er nog gaat komen. We hebben
toch wel veel plannen gemaakt. Er staan een paar evenementen gepland om
daar met de sleepboot heen te gaan.
Mei: Sleepbootdagen in Woudsend, juni: Sleepbootdagen op Terschelling en we hebben ons op gegeven voor Sail 2010 in Amsterdam.
maar
ook dingen zoals met Hemelvaart hier in Heeg om Heechspanning te
vieren. Dit is een jaarlijks evenement met straattheater en muziek. maar
ook het IFKS skûtsjesilen en de zendmarathon in december. De gezellige
dingen....dat wil ik allemaal nog mee maken... In deze maand is ook de port geplaatst. nadat ik met het prikken het
gevoel had dat de naald van het infuus de ader in ging en er gelijk ook
weer uit ging toch maar besloten om een port te laten plaatsen.
op
een dinsdagochtend moest ik me melden. Ik moest een nachtje blijven en
dat kwam mooi uit. Dan kon ik gelijk de woensdags de herceptin krijgen.
Toen ik er eenmaal was vertelde ze mij dat ik eind van de middag wel weer naar huis kon.
Huh
hoe kan dat nou? Ze vertelde mij dat ik een nachtje moest
blijven....Daar sta je dan met een gigantische tas met kleren en spullen
voor de volgende dag.
De zuster zou even vragen of het anders kon.
Ik werd al snel opgeroepen en 2 en hal later werd ik wakker met een port a carth.
Foto genomen en de port zat goed dus ik kon weer naar mijn kamer.
In de avond wilde ze de port al uitproberen en via de port bloed af te nemen.
Dit
lukte helaas niet omdat de port niet te vinden was...liggend, zittend
niets hielp om de port te voorschijn te halen. De zusters vonden ook dat
de port vrij laag geplaatst was.
De zuster met de meeste ervaring was er niet en zou de volgende ochtend om 8 uur bij me zijn.
Later kwam de zaalarts nog even voorbij om te kijken. Helaas deze poging was ook mislukt.
De
volgende ochtend was er om half 9 nog geen zuster geweest. De reden,
bleek later, dat ze het er niet mee eens was dat er al zo vroeg na het
plaatsen van de port er naar werd gezocht. Ze vonden dat het allemaal
eerst maar moest helen. De zaal arts kwam die ochtend nog even langs om
te kijken. Ze vond het toch vreemd voelen en dacht dat misschien de port
wel was gekanteld. We moesten maar even een bezoekje brengen aan
radiologie voor een echo.
Je wilt niet weten dat ze stonden met zijn
5en om me heen. Ik was al aardig boos omdat er zo veel gedonder was om
die port. In 1e instantie wil je er niet een omdat je zo weer met je
neus op de feiten werd gedrukt. NU heb ik er een en is het een en al
gedonder. gelijk de zelfde dag al toen ie werd geplaatst. Conclusie:
port zat er wel en er was niets aan de hand. Er werd een afspraak
gemaakt met de chirurg zodat hij zelf het een en ander uit kon leggen.
De vrijdag de week erna moest ik er heen. naald werd klaar gelegd en een soort zoutspoeling.
Het prikken ging goed niets aan de hand en ik voelde het bijna niet eens.
Het ging hem makkelijk af zei hij dus zou het de volgende keer nog beter zijn. Gelukkig!!
En dat ging ook goed..Er moest nog wel iemand bij komen om goed te kunnen voelen waar de rand van de port zou zitten.
Ikke zo ontzettend blij dat ik er niet tegen op zie voor de volgende herceptin.
Voor
een tijdje geleden heb ik met de arts afgesproken dat we een pauze
zouden inlassen ivm de bijwerkingen van de Xeloda. (zie vorig bericht)
Dat klonk wel als muziek in me oren omdat ik zo graag even wat rust
wilde hebben. mijn lichaam even bij te laten komen van alles.
Dit heb ik besproken met de dienst doende arts omdat mijn eigen er niet was en gelukkig het kon.
Begin maart zijn we, met nog 2 andere stelletjes, een weekje naar Lanzarote geweest.
Ik
heb me prima vermaakt en ik kon merken dat ik niet aan de medicijnen
heb gezeten. Ik ben de hele week niet echt moe geweest. We hebben
allemaal leuke dingen gedaan. We zijn in een onderzeeer geweest. we
hebben 2 toertjes gemaakt in een bus. eentje over het eiland zelf en de
andere naar Fuerteventura. zo hebben we een dagje op het strand gelegen
of zijn we over de boulevard gelopen.
Afgelopen donderdag zijn we terug gekomen en vrijdag gelijk naar het AVL voor een CT geweest.
A.s. woensdag krijg ik de uitslag en ik word op het moment al gek van de zenuwen.
Wat
is er de afgelopen 4 weken met mijn lichaam gebeurd. Staat het stil of
heeft de kanker al weer een gedeelte van mijn lichaam overgenomen???
Nog even heel iets bijzonders
De reisleidster had ons verteld dat als we bij El Golfo kwamen we op
zoek moesten gaan naar kleine groene steentjes....Het verhaal gaat dat
een zo'n steentje voor 1 jaar geluk staat.
Je kan wel op je vingers na tellen dat toen we daar aankwamen we gelijk op zoek gingen naar de groene steentjes.
Op
het pad van de berg hebben we niet een gevonden. We hadden maar 10 min
tijd op daar rond te wandelen dus dat was niet eens zoveel tijd.
Eenmaal
weer beneden kwamen we bij een souvenirwinkeltje met een tuintje erom
heen. in dat tuintje, wat op heup hoogte lag, ging een vriendin met haar
vinger door de steentjes en wat vind ze daar Kleine GROENE steentjes.
We hoorde de man van de bus zeggen 'we vertrekken weer dus allemaal
instappen graag'
O jee geen tijd meer om te zoeken. Wij snel met zijn
drieen nog op zoek naar groene steentjes. er kwam een paar naast ons
staan met een groot vraagteken op het hoofd wat wij daar in godsnaam aan
het doen waren.
Tussen de uitgedrukte sigaretten waren we op zoek naar de groene steentjes haha
Ik
vertelde het verhaal aan die vrouw en ze kon het verhaal zich
herinneren van haar reisleidster. Die vrouw gelijk met haar man ook op
zoek naar de groene steentjes haha
Een dorpje verder kwamen we in een souvenirwinkeltje met van alles en wat met groene steentjes. 
Ringen, armbanden, kettingen enz enz zelfs kleine potjes met die steentjes erin.
Maar het verhaal gaat dat je ze wel zelf moet hebben gevonden...
Ik heb er in totaal nog 32 kunnen krijgen met behulp van mijn vrienden.
Ik heb een heel mooi potje gekocht op Lanzarote en daar zitten ze in.
En nu maar hopen dat het echt geluk brengt 
woensdag 13 januari 2010
persoonlijk
|
13 Januari 2010 | 20:42:40
Vanochtend weer richting Amsterdam gegaan voor mijn 3 wekelijkse controle en infuus.
We zijn om 9 uur vertrokken en het ging allemaal super. Niet druk op de weg en voor wat er aan sneeuw werd verwacht, ik heb niet een vlokje gezien. Op het parkeerplaats bij het AVL was het wel ontzettend druk maar gelukkig nog een plekje voor de pick up gevonden. Meestal om zijn breedte hebben we een 1.5 parkeerplek nodig. (blush)
Eerst naar boven naar de dagbehandeling. Hier zouden ze me aanprikken voor de ct scan. Het record voor het prikken voor de vloeistof van de scan is 5 keer. aaaauw!!
Het gaat daar altijd mis dus nu van te voren maar prikken.
Op de dagbehandeling ging de eerste keer al mis. Dat heeft me nog nooit eerder zo'n pijn gedaan. Vrouwtje durfde gelijk de 2e niet te doen en vroeg een collega. Gelukkig, dat ging wel goed.
R. van de dagbehandeling zag mij bij het aanprikken en vertelde dat ik gelijk na de scan wel naar boven kon komen ipv 13.30 uur voor de Herceptin. Dat was wel mooi alleen had ik een afspraak om 15.45 uur bij de internist. Dan moest ik nog lang wachten voordat ik aan de beurt was. :(
Om half 2 zat de Herceptin er in en maar gelijk doorgelopen naar de wachtkamer van de internist. Ik heb aan de balie uitgelegd waarom ik er veel te vroeg was en ze hebben gewoon de afspraak vervroegt naar 14.00 uur. Dat is het AVL. Altijd gemoedelijk en meestal kan daar alles. Doordat ik zo vroeg was heb ik helaas de uitslag niet gekregen van de scan. Er zat niet genoeg tijd tussen om de foto's te bekijken en mijn bloed uitslag was niet helemaal compleet om dat er gestuwd was en dan is de uitslag niet betrouwbaar. Gelukkig was de uitslag er wel om vanavond weer met de xeloda te kunnen beginnen. Ik heb nog maar een buisje bloed achter gelaten om het bloed op nieuw te onderzoeken.
Ik heb met de internist een paar dingen besproken zoals een port a cath. Ze had het de vorige keer er al over omdat dit voor mij veel beter is ivm het pijnlijke prikken.
Ik wilde het eerst niet omdat je dan weer zo met de neus op de feiten word gedrukt. Ik heb er over na gedacht en door het prikken van vanochtend is het nu wel heel duidelijk dat ik er een wil. Als het goed is word ik 2 februari voor een nachtje opgenomen. Er word de ochtend van 3 februari een geplaatst zodat ik gelijk die dag er gebruik van kan maken voor de Herceptin.
Ik hoop dat ik morgen een telefoontje krijg met de uitslagen.
laten we duimen
Weet, wanneer het donker is
En de winter duurt te lang
Dat er in stille afwachting
Voor jou toch steeds een lichtje brandt
Zie je de macht van kou en leegte
En merk je geen straling van de zon
Weet dan dat je met een zoekend hart
De warmte toch weer vinden kan
Waar het water rustig kabbelt
En het licht weer ruimte krijgt
Wordt het gevoel opnieuw geboren
Dat de kilte overstijgt
Waarheen leidt het pad van licht
Waar eindigt de weg van intens gemis
Ik krijg geen antwoord op die vragen
Omdat het in mijzelf te vinden is
De weg is wankel en soms moeilijk
Maar ik ga met stevige vaste tred
Ik overweeg de richting en de snelheid
Waarmee ik de volgende stappen zet
Ik negeer de donkere grijze wolken
De hori-zon ontvangt mijn lach
Waarvan ik steeds de moed ontvang
Voor vertrouwen, hoop en kracht
Het doel van de reis is elke stap
Waarmee ik mijn aardse leven vier
Het zijn treden met tegenslagen
Maar ook van liefde en plezier
Met hoge vluchten en diepe dalen
Geluk en vrijheid maar ook duisternis
Maar ik weet dat ik moet blijven kijken
Naar het felle licht, dat in mij is
Het licht, het licht!
Ik blijf het zien
En zal het gebruiken in 2010
december 2009
gezondheid
|
03 Januari 2010 | 15:15:46
December begon goed. De onderzoeken waren telkens goed. Het kon niet beter. We zouden op deze manier doorgaan.
maar langzamerhand kreeg ik last van mijn nagels. Een bijwerking van de Xeloda. Ze werden vrij dun en het roze op mijn nagelbed werd blauw/paars. Ze gingen snel dubbel en dat ging halvewege het nagelbed wat ontzettend zeer doet.
Ik heb ze nu zover afgeknipt dat je het witte niet meer ziet kan ik mezelf ook geen pijn meer doen.
In december zijn er altijd piratenzenders in de lucht. Dit is een marathon van 4 dagen. Bij ons in de buurt zit er ook een. Het Drie D team. Het zijn vrienden van ons die dat doen en HJ heeft dit jaar voor het eerst meegedraaid. Siebren de computer en mic en HJ mocht singles uitzoeken en op de pick up leggen. Als je weet dat HJ geen verstand van computers heeft had ie nu een mooi baantje haha.
Het eerste wat je doet in die 4 dagen, als je wakker word, is de radio aanzetten, douchen en aankleden en zodra het kan ga je er naartoe. Gezelligheid voorop.
Ik ben niet alle dagen geweest omdat ik ook mijn energie ook wilde bewaren voor oud en nieuw.
Dan is het zover, oudjaarsavond rond 7 uur er heen. Gezellig aan de zelf gemaakte bar hangen te zwetsen met een borrelhapje en later een serieus gesprek met een vriend. ;) Een klein hapje zoals een gehaktbal met mayo omdat ik mijn medicijnen moest hebben.
Het is ontzettend gezellig. meezingen met bepaalde nummers of een nummetje aanvragen Dan is het 00.00 en draait ineens mijn humeur om. Het was al heel dubbel allemaal met de kerstdagen maar nu houd het op. het is gebeurd en het enig wat ik wil is naar huis.
sommige weten niet was ze moeten zeggen. moeten ze je nu het beste wensen of een gelukkig nieuwjaar? op dat moment kan ik de gezelligheid en de vrolijkheid van mensen niet meer hebben. Het blijkt voor iedereen moeilijk te zijn. eentje zegt tegen mij een gelukkig en gezond 2010. maar hoe gezond zal 2010 zijn? hoe lang kan ik nog van 2010 genieten? Niemand zal daar een antwoord op hebben en ik zal vanaf morgen de kop er weer voor hebben en plannen maken. :D
augustus/september 2009
gezondheid
|
14 December 2009 | 14:10:49
In juni begon ik problemen te krijgen met het eten. Het eten bleef in
mijn slokdarm hangen. Niet zoals je 'normaal', dat je dan even op je
borst klopt zodat het verder zakt, maar ik voelde het onderin de rug. een
verschrikkelijk pijn wat even duurde en weer weg was. Later werd het
erger en ben in juli bij de huisarts geweest en mee doorstuurde naar het
ziekenhuis. Daar zijn ze met een cameraatje naar binnen geweest tot aan
de twaalfvingerige darm. De arts kon niets vinden en verwees me door
naar het AVL om een ct scan te doen. dit omdat hij mijn achtergrond wist. Dit was een week voor onze
vakantie. Ik belde gelijk met het AVL maar helaas was mijn arts met
vakantie en er werd een terugbelverzoek gemaakt. De woensdag van onze
eerste week vakantie werd ik teruggebeld. Ik deed mijn verhaal en ze
was het er gelijk mee eens dat er een ct scan moest worden gemaakt. Omdat we met vakantie waren zou de afspraak telefonisch worden
doorgegeven. De volgende dag werd ik gebeld. De eerst volgende woensdag
kon ik terecht. Ik zou via de post een pakketje toegestuurd krijgen
waar vloeistof in zat en die ik de dag van te voren en de dag van de scan
moest innemen. De dagen na het telefoontje was ik erg misselijk en heb
2 dagen niet veel gegeten. Warm eten sloeg ik over en nam later op de
avond een tosti of iet anders. 2 dagen voor de scan was ik erg moe. Ik lag
erg vroeg op bed waar HJ raar van zat te kijken. Ik vertelde
hem dat ik erg moe was en liever vanuit bed even tv wilde kijken.
2 april 2009
gezondheid
|
14 December 2009 | 14:09:12
Vanochtend naar de chirurg geweest. Hij liep ongeveer een uur uit. 
We
hebben even een bakje gedronken in het restaurant. een pieper
meegekregen zodat als we bijna aan de beurt waren zij ons kon oppiepen.
23 maart 2009
gezondheid
|
14 December 2009 | 14:08:21
drie dagen verder en drie dagen niet een vinger uit kunnen steken naar iets.
Gelukkig ben ik vandaag nog vrij en moet niets...
Wat
me opvalt is dat ik somberder ben dan anders. Ik zie nu alles ook
somberder in dan in 2005. Toen leek het of het kwartje niet was
gevallen maar nu......
Ik ben moe ontzettend moe. ben gisteren huilend in slaap gevallen. 'Dit kan ik echt wel niet overleven'
Als
we het over de toekomst hebben. In het algemeen van wat gaan we de
zomer doen denk ik er gelijk achteraan dat ik er dan misschien wel
helemaal niet meer kan zijn. begin na te denken waar mijn beesten heen
moeten. wie de administratie van hj zijn bedrijf moet gaan doen. enz
enz.
Ik heb het er niet met hj over gehad en wil het ook niet. We
praten wel hoor dat is het niet maar zulke dingen hou ik liever even
voor me.
waar dit allemaal wegkomt. ik heb geen idee. vergeleken 2005 ken ik mezelf niet terug
20 maart 2009
gezondheid
|
14 December 2009 | 14:07:14
botscan gedaan in december 2008. er was iets te zien in mijn
onderrug....ze wilde graag nog een botscan doen maar dan in
etapes...mijn onderrug was goed maar er was wel iets te zien in mijn
bekkenkom. MRI van de heupgedeelte...er is iets te zien maar we kunnen
niet zien wat het is. foto van de lever en de longen worden er gemaakt.
alle foto's waren goed er waren geen onevenheden te vinden.
Er word
een afspraak gemaakt voor een punctie. Bij het woord punctie gaat bij
mij de nekharen overeind staan en zie er dan ook als een berg tegen op.
Omdat de punctie met de naald niet lukte hebben ze een botboring moeten
doen. Waar ik bang voor was gebeurde. ze hebben me onzettend zeer
gedaan ondanks de 2 verdovingen.  Er was een hele aardige jongen die me probeerde rustig te houden maar ik ging door de grond van de pijn.
2
dagen last van mijn heup gehad. een beetje het zelfde gevoel als je bij
de tandarts bent geweest en ze hebben een half uur aan je kaak zitten
te trekken en te doen.
Vanochtend de uitslag gehad en die was
niet goed. Ze hebben kankercellen gevonden en wel de zelfde soort als
de borstkanker. hoe en de wat weet ik zo even niet omdat het bij mij
het ene oor er in ging en de andere kant weer uit. gelukkig was hj bij
me en we zullen het er vanavond nog wel even over hebben.
Operatief
willen ze het verwijderen maar eerst 30 maart een ejectiefractie. omdat
Herceptin als medicijn willen ze gaan kijken hoe de pompfuctie van het
hart is. dit voor de narcose.
2 april heb ik een gesprek met de chirurg daar word er gesproken hoe en wat...
We
denken zelf dat het een week later word dat ik word geopereerd.
Tenminste dat hoop ik want 12 april ben ik jarig. Zou wel leuk zijn als
ik dat thuis kan vieren.....
1 december 2009
gezondheid
|
14 December 2009 | 14:06:10
Wij zijn thuis!  heerlijk bij mijn schoonouders gegeten
lange dag hoor 
1 uur moest ik er zijn voor de injectie. we waren er om 12.40 uur en
was voor 1 uur al aan de beurt. half 4 was de scan dus eerst even
gegeten in het restaurant daarna zijn even naar het winkelcentrum
verderop geweest. we hadden het gauw bekeken. hj had geen zin om
allemaal nog spullen mee te dragen door het ziekenhuis hoe komt ie
erbij dat ik iets wilde kopen 
toen
we terug waren moesten nog een uur wachten dus nog maar even een bakje
drinken in het restaurant. had een boek meegenomen en voor hj het
tijdschrift Boten.
voor de injectie had ik mijn sieraden enz al
afgedaan. toen de kamer binnen liep vroeg ze nog of ik ook sieraden
omhad. ik zei tegen haar dat ik alles al af had gedaan. eenmaal op de
tafel met dat apparaat boven mijn neus kwam ik er achter dat ik mijn
oorbellen nog in had. 
ik met een hand de oorbellen uit mijn oren gehaald en op de grond
gegooit. toen het meisje terug kwam deed ik haar het verhaal. ze zat me
heel vreemd aan te zien en we hoefden gelukkig niet lang om mijn
oorbellen te zoeken. ze vertelde me dood leuk dat ze mijn oorbellen wel
had zien zitten maar die hoefden er niet uit omdat die niet op de huid
zitten 
ik
had wel even zoiets MUTS! ik al de drukte om nog een beetje op tijd
mijn oorbellen er uit te halen en hoefde het eigenlijks niet. maar goed
was allang blij dat ik naar huis mocht 
Nu wachten op de uitslag die ik donderdag krijg
1 december 2009
gezondheid
|
14 December 2009 | 14:03:51
Ik ben echt op van de zenuwen
nog nooit heb ik die zo erg gehad voor bijv. een mammografie of zelfs
voor de chemo. ik kan het me niet herinneren in ieder geval.
ik vind het allemaal maar raar. waarom nou zo erg, zal het echt niet goed zijn?
29 november 2008
gezondheid
|
14 December 2009 | 14:02:53
Het viel me de afgelopen dagen mee hoe ik me voelde. Ik was aardig
rustig niet een keer somber of iets dergelijk. Zo kom ik gisteravond
bij de winkel vandaag op weg naar huis en werd het me even te veel. hoe
het kwam ik heb geen idee maar ik werd in een keer overmand met
verdriet.
nog 2 dagen en dan is het zover en ben best wel
zenuwachtig aan het worden. de uitslag duurt 2 a 3 dagen en dat vind ik
vrij snel. gelukkig hoef ik geen weken te wachten op de uitslag.
nee, ik heb geen vertrouwen in mijn lichaam. er zijn te veel mankementje waar ik geen goed gevoel over heb. Ik zeg niets tegen hj want dan maak ik em misschien nog meer ongerust dan dat ie al is.
Je begint wel naar andere mogelijkheden te denken. er gaat van alles door je hoofd.
27 november 2008
gezondheid
|
14 December 2009 | 14:01:50
In maart 2008 had ik geschreven dat ik het hoofdstuk borstkanker wilde sluiten.
een nieuw leven, een gezinnetje stichten en weer durven plannen tot ver in de toekomst.
Helaas is dit voor mij niet meer mogelijk.........
Afgelopen juni ben ik voor controle in het AVL geweest. kennis gemaakt
met mijn nieuwe arts. een vrouwelijke dit keer. (mijn vorige arts is
met pensioen gegaan) aardige vrouw
We hebben het, zoals ik wel vaker heb gehad, het weer over zwangerschap gehad. Ik wil graag een kindje.
Ze
heeft gezegt dat ze me hierover zou bellen omdat ze het een 1 of andere
kunnen uitrekenen hoe groot de kans is dat het terug komt. ze heeft
zich aan de afspraak gehouden en belde me de volgende dag hierover
terug.
1 op de 3 mensen met dit soort kanker overleven het en
ondanks na 2 jaar (gerekent vanaf de laatste herceptin) is het nog
aanzienlijk hoog dat de kanker terug komt.
ik mag pas over 10 jaar
praten dat ik bij een van de gelukkigen hoor. mijn kinderwens vervullen
zit er even niet in. om 2 redenen eigenlijks. 1 omdat ik vaak nog erg
moe ben. kinderen hebben neemt veel energie dus het is niet verstandig.
2 omdat de kans nog groot is dat het terug komt en wij besloten hebben
er toch nog maar mee te wachten.
zo'n 6 weken geleden kreeg ik
last van bepaalde dingen in het lichaam en ben vorige week maar naar de
dokter geweest. spier verrekt, zei hij en pijnstillers innemen en warm
houden. donderdagavond kreeg ik last als ik naar de wc was geweest.
vrijdag naar de dokter. urine gecontroleerd bleek blaasontsteking te
hebben. je gaat gelijk denken 'daar komt de pijn vandaan' maar helaas
het is nog niet over.
gisteren voor controle in het AVL
geweest. verteld waar ik allemaal mee zat en gelijk bloedprikken en een
foto laten maken van de onderrug. nu aankomende maandag mag ik door de
botscan.
hopen dat daar iets uitkomt waar de pijn vnadaan komt en anders gaan we verder op zoek.
hallo allemaal,
Ik wil graag het hoofdstuk borstkanker afsluiten. ik wil verder met mijn leven. het is in april 3 jaar geleden dat ik de diagnose kreeg.
Ik heb zoals je ziet ook al heeeel lang niet meer geschreven.
Ik merkte dat ik er niet meer over wilde praten en dat was een teken dat het afgesloten moest worden. tuurlijk zullen er nog dagen zijn dat als ik iets voel of iets dergelijks dat ik denk, O jee!! toch niet........
De huisartsen heb ik ook bedankt voor hun hulp. zowel lichamelijk als geestelijk, maar we gaan nu verder. verder met de boerderij, mijn beesten, het varen en mijn nieuwe baan. het genieten van mijn leven.
Ik heb nog wel even een berichtje dat ik graag nog even kwijt wil.
een berichtje om jonge vrouwen met borstkanker en een kinderwens een hart onder de riem te steken. zeggen dat de kans voor vruchtbaarheid na chemo er nog kan zijn
vorig jaar werd ik weer geconforteerd met dat ik waarschijnlijk nooit zwanger zou raken. door de chemo raakte ik vervroegd in de overgang. gelukkig kwam mijn menstruatie terug, na 3 verschillende chemo's en een jaar herceptin. toen ik vorig jaar kreeg te horen dat ik waarschijnlijk, ondanks dat mijn menstruatie terug was niet vruchbaar kon zijn, snapte ik er niets van.
mijn menstruatie was toch teruggekomen? waarom zou ik dan nu nog niet zwanger kunnen worden?
door de chemo kunnen je eierstokken verplakken. de kans dat je een eisprong hebt is er dan dus niet. toen ik dat kreeg te horen heb ik wel weer even in een rottige periode gezeten. de grond zakt dan voor de zoveelte keer onder je voeten weg. zullen haaije en ik ooit kinderen krijgen? Ik was boos!!! boos op de kanker. boos omdat het mijn leven weer op zijn kop had gezet. net nu het weer rustig was, maar ook was ik heel verdrietig.
het gesprek die ik daarna heb gehad met de huisarts was toch wel weer geruststellend.
de kans dat mijn eierstokken dicht waren was er en om er achter te komen of ik een eisprong had waren er 2 dingen. een ovulatie test of naar de gynecoloog en met radioactieve vloeistof kijken of het niet verstopt is. Ook was in de toekomst nog een mogelijkheid om IVF te gaan doen. heb eerst gekozen voor een ovulatietest. deze gebruik je op de manier dat je ook een zwangerschaptest doet. De 12 en de 13 dag na je menstruatie kun je deze test doen. de eerste die ik deed gaf aan dat er geen een eisprong was. verdrietig dat ik was heb ik de maand erop toch nog een gedaan want misschien had ik verkeerd geteld en was het te laat voor een positieve uitslag. de 2de die ik heb gedaan was goed. gelukkig!! tranen van blijdschap kwamen te voorschijn. Daar heb je nu een hele maand op zitten wachten.
Ik ben dus vruchtbaar en als de toekomst wat zekerder is en ik niet meer zo moe ben hopen we over een paar jaar dat we kindertjes hebben.
Ik wil graag iedereen die in deze onzekere tijd zitten of hebben gezeten nog heel sterkte wensen.
Veel liefs bianca
actie van het jaar
gezondheid
|
04 December 2006 | 22:10:28
ik heb eindelijk de uitslag van de mammografie en de longfoto. ik heb er wel een paar keer achteraan moet zitten,maar gisteren belden ze. eindelijk een antwoord op mijn vraag die ik al meer dan een jaar aan mezelf stel.
de longfoto was goed. er waren geen haarden en ontstekingen te vinden. ook de mammografie konden ze niets op vinden. hiep hiep hoera  .
je wilt niet weten wat er toen van mijn schouders viel. ik moest natuurlijk huilen van blijdschap maar het was ook een soort ontlading van de spanningen van afgelopen 2 weken.
ik moest werken maar heb lekker vrij gevraagt. ben lekker even de stad in geweest en heb mezelf getrakteerd op nieuwe laarzen. mijn schoonmoeder is nog even langs geweest en s'avonds zijn mijn vriend en ik heerlijk uit eten geweest.
Enkele weken geleden ben ik bij de dokter geweest omdat ik last had van mijn onderbuik en misselijkheid. Door een paar vragen te beantwoorden dacht hij dat ik zwanger was. Dus een zwangerschaptest, maar daar kwam uit dat ik niet zwanger was. Weer even praten en toen maar weer een test. Een test om te zien dat er ook wat met de lever was. Nee, niets alles was goed. Maar wat kon het dan zijn? Voordat je naar de dokter gaat er van alles door je hoofd. Weer een stemmetje wat zegt misschien zijn er uitzaaiingen. De dokter voelde even, drukte even en zei dat hij dacht dat ik een darmontsteking had. Een kuurtje mee en dan moet het over zijn. Een paar dagen later was het nog steeds niet over. Ik weer naar de huisarts. Weer voelen en drukken. Ik kon wel eens last hebben van een spastische blindedarm. Niet erg maar wel zo dat ik er last van kan hebben. Nu kwam er ook nog een volgend punt bij. Ik was de laatste tijd ook wat benauwd en had last van mijn ene long. Horen en even op de rug kloppen. Nee, markeert niets misschien een spiertje verrekt met Herstel en Balans. Gaat vanzelf over. Het klinkt heel koel maar ik heb wel een aardige huisarts hoor. allebei trouwens en heb vertrouwen in ze. Maar goed even afwachten en als het niet over gaat moest ik terug komen.
Vorige week donderdag was de tijd voor mijn 3 maandelijkse controle. Dit keer moest ik naar de radiotherapeut. Ze heeft mijn borst bekeken en vond het er erg goed uit zien. Zelf een stukje van mijn huid was al weer mooi egaal. Ik had het zelf nog niet eens gezien. Het was me nog niet opgevallen zeg maar haha. Ik kijk niet elke dag naar mijn borst in de spiegel of zo. Het is om het zo te zeggen al heel gewoon. Maar goed we gaan even verder haha. Ze was dus erg tevreden. Op de vraag of ik door de scan kon kreeg ik een nee. Heel jammer maar dat doen ze niet. De reden moet je me nu even niet vragen (ben erg vergeetachtig). haaije was wel mee en die weet het wel. Wel was de tijd voor een mammografie. Het is nu een jaar geleden dus het kon nu wel. Toen ik begon over mijn dokters bezoeken, wilde ze toch wel dat ik ook maar een foto van mijn longen liet maken. Een longfoto is ook goed dan weet ik in ieder geval iets. Ook heeft ze even naar mijn longen geluisterd en daar kon ze niets anders uithalen dan dat het goed was. Een afspraak maken voor de mammo en long foto was wat moeilijk. Er was niet eerder plaats dan eind van de maand. Dat duurde me natuurlijk te lang. Gelukkig kon het de 16e om 11.15 uur. Een probleem de uitslagen duren meestal een week en vrijdag was de therapeut er niet en de week erna was de herfstvakantie en dan was ze er ook niet. Eerst maar een afspraak voor donderdag. Waarschijnlijk was de uitslag er dan wel. Duimen dus dat de uitslag er was. De maandag erop dus de mammografie en de longfoto. De mammografie heeft me ontzettend zeer gedaan. Niet alleen het verkeerde borst maar ook de goede deed zeer. De goede is er zelfs wat blauw over. De hele week was het spannend. Zou de uitslag er zijn? Woensdag kreeg ik al wat kriebels in mijn maag van de zenuwen. En geloof me dat is al een tijdje geleden dat ik dat heb gehad. Zelf vorig jaar heb ik me niet eens zo gevoeld. Donderdag om half 9 ging de telefoon. De uitslag was er nog niet. Wel hadden ze gezegd dat het er donderdagochtend moest zijn. Maar nee het was er nog niet. De afspraak maar verzetten van half 12 naar 12 uur. Later kon ook niet omdat ik dan naar herstel en balans moest. Rond een uur of 10 belde ze weer. De uitslag was er nog steeds niet omdat ze de foto's nog moesten vergelijken met die van vorig jaar. Zullen we dan maar een afspraak maken voor een andere keer? Zei ze. Ja, is goed zei ik tegen haar en ze komt met een datum van 30 oktober. Dat duurt me nu net iets te lang en zeg tegen haar dat ik dan wel gebeld wil worden. Het moet maar over de telefoon want anders duurt het me te lang. Volgende week moet ik veel werken omdat een collega op vakantie is. Ook heb ik nog herstel en balans. Ik neem gewoon de telefoon de zaal in en als ik aan het werk ben en de telefoon gaat neem ik gewoon op.
Ik laat weten wat de uitslagen zijn.
gr Bianca
.
beetje bij beetje komt er schot in het opruimen van het allerlaatste doosje wat er nog staat.
een vriend van ons heeft de kozijnen van het huis geverft. ze waren helemaal wit en er zit nu een groen randje omheen. staat veel leuker.
achter de keuken is de bijkeuken (meestal haha) en daar is haaije en zijn vader nu mee bezig om dat op te knappen. daar komt straks de wasmachine en de droger te staan. de wasmachine staat nu in de douche, maar laat hem daar maar een tijdje staan en je hebt straks een roestige machine en dat vind ik wat zonde.
haaije is van de week ook bezig geweest om de houtkachel te plaatsen maar dat wou niet zoals hij wou. we hadden in het andere huis 2 houtkachels. in de voorkamer en de achterkamer stond een kachel. we hadden in het hoofd om de een in de woonkamer te zetten en de andere in de keuken. bleek dat de een niet in de keuken en de kamer paste. de uitvoer zat te hoog. jammer dan maar iets anders proberen, dat lukte ook niet. conclusie een andere houtkachel kopen haha.
hard op zoek naar een leuke houtkachel die er wel voor past waar de uitvoer dus lager zit. nu stonden er 2 hele leuken op internet maar natuurlijk net verkocht. even doorzoeken nog.
Al weer een tijdje geleden. Beetje druk gehad en had eigenlijks niet zo veel te melden. Alles ging zijn gangetje.
Het gaat goed. 4 weken vakantie gehad en maar echt van de vakantie genieten nee dat heb ik niet gekunt. In onze vakantie zijn we verhuisd. We zijn wat dingen tegen gekomen waar we niet op hadden gerekend. De een zegt jammer en wat sneu en de ander zegt ja, dat kun je verwachten. Iedereen denkt er anders over.
We zijn 3 dagen later dan gepland over gegaan. Heb de eerste nachten wel moeten wennen. We wonen tegenover een transport bedrijf en s'ochtends als ze wegrijden gaan ze eerst, in truckerstaal, luchtdraaien. Daar ben ik de eerste ochtenden wel even een paar keer van wakker geweest. De ingang van het terrein zit wat verder dan het woonhuis. Het enige vervelende is dat de jongens, die de vrachtwagens laden en lossen, toetert met de heftruck over het terrein rijden. Ze toeteren dan naar elkaar als ze elkaar voorbij rijden. Heeft geen zin vind ik, maar goed.
Met het werk gaat het nu ook goed. Zit nu op 16 uren en daar blijf ik eerst ook nog even op.
Door de verhuizing ben ik erg moe. De arboarts had al gezegd dat ik me niet te veel met de verhuizing moest bemoeien, maar dat doe je toch. Je bent met van alles bezig. Adreswijzigingen en de nuon, assent en dat soort dingen moeten ook worden doorgeven. Ook de spulletjes wil je zelf een plekje geven dat kan een ander niet voor je doen. Lichamelijk en geestelijk neemt het ontzettend veel van je en dat merk ik goed. Als ik vrij ben slaap ik tot een uur of 10 uit van de week heb ik zelf voordat ik moest werken even geslapen.
7 september begin ik met herstel en balans. Heb er veel zin in.
Het programma heb ik nu ook in de bus gekregen, maar moet eerlijk zeggen dat het me wel pittig lijkt.
Dat is alleen maar goed. des te eerder ben ik weer de oude
vorig jaar ben ik een gedicht tegengekomen dat ik hier op mijn weblog had geplaatst. nu blijkt dat dat niet het gehele gedicht is
hieronder staat het volledige gedicht.
rieke ik wil je graag bedanken dat je me verteld hebt dat het uit meerdere coupletten bestaat. het is een prachtig gedicht
Kanker
Een klein woordje
Met zo'n groot effect
een stom woordje
Doet je huilen van schrik
Een woordje van 6 letters groot
Voor de een een scheldwoord
Voor de ander de dood...
Een scherp licht komt me tegemoet,
Een licht dat pijn aan me ogen doet,
Ik probeer te kijken,
En het felle licht te ontwijken,
Een lange weg komt op me af,
Zo vredig dat het me een goed gevoel gaf,
De trap lijkt eindeloos lang,
Toch maakt het me ergens een beetje bang,
Ik ben boven aan gekomen,
En kijk nu in een wereld vol dromen,
Het licht is er niet meer,
Ik kijk keer op keer,
De terugweg is er niet meer,
Ik kijk achter me voor de laatste keer,
Maar alles wat nog te zien is,
Is een groot licht ergens in de duisternis,
Ik kom in een wereld vol met vrede,
In vergelijking met wat ik heb geleden,
Alles hier is vredig en groot,
Nu begrijp ik het,ik ben dood…
ik heb gisteren mijn laatste kuur gehad
meer dan 14 maanden zijn er nu voorbij en wat is het toch ongelooflijk snel gegaan. ik kan me nu concentreren op de boederij en de teokomst. geen ritjes meer naar amsterdam
kan nu de donderdags en de vrijdags weer inplannen voor anderen dingen.
ik heb gisteren een geweldige dag gehad.
we moesten om 11.45 weg en haaije zou met me mee.
mijn schoonmoeder en mijn schoonzusje (G) kwamen om half
12, in
de auto van mijn andere schoonzusje (D).
ik snapte er niets van. ze vertelde mij dat ze me kwamen 'ontvoeren' ik heb toen stom verbaast naar ze zitten kijken.
ja, zei mijn schoonmoeder, wij gaan met je mee naar amsterdam.
ik wist even niet wat ik moest denken hoor. ik was helemaal overdonderd. we moesten D. even ophalen uit sneek en dan gingen we naar amsterdam. ik mocht niet te veel vragen. we gingen leuk met zijn vieren even een dagje uit.
oke, dat lijkt me erg gezellig zei ik.
in het avl hebben we eerste nog even een broodje gehad. mijn schoonmoeder trakteerde. ik wilde graag een stokbroodje met ananas en kaas. ik vind dat zo lekker en elke keer als we dan in het avl kwamen nam ik zo'n lekker broodje. het was heel jammer voor mij want ze waren op. dus niet voor de laatste keer nog even zo'n lekker broodje. heb een andere gehad. was ook heerlijk hoor.
toen ik me bij de receptie melde zei ze gelijk ooh je bent vandaag voor het laatst he.
gelijk kwam M. er al aan lopen (mijn prikster). gelukkig was ze er want dat wist ze niet zeker. ze weet nooit zo goed van te voren of ze spreekuur heeft of iets anders.
ze had gisteren wel spreekuur dus ik zag haar niet onder het inlopen van de herceptin. bij aankomst op de kamer zei mijn schoonmoeder dat ze nog wat voor hun had. een doos oranjekoek als bedankje voor de goede zorgen.
dus ik had voor hun suikerbrood met roomboter gekocht (had ik bellofd)en mijn schoonfamilie een doos oranjekoek.
dan maar de suikerbrood voor M. zelf en de oranjekoek voor de afdeling. haha
een paar van de afdeling zijn even bij mij langsgeweest om me sterkte en veel plezier met de boerderij te wensen.
allemaal heel erg leuk. zal ze toch wel missen hoor.
toen kwam het afscheid nemen van M. we hebben elkaar een knuffel gegeven en zijn we weggegaan. ik had ook niet langer moeten blijven want anders hadden de tranen over de wangen gelopen. zij begon ook al dus ik dacht nu wegwezen hier.
mijn volgende verrassing was even naar die leuke winkel in amsterdam. mijn schoonmoeder en G. waren er nog nooit geweest. ik zal je vertellen dat ze hun ogen uit hebben gekeken haha.
met zijn 4en een kar vol met spul. D. heeft een stationwagen en die zat helemaal vol haha. (zat ook wat groots bij).
D. zei, we moeten nu ook weg hoor. want we zaten aan tijd gebonden. daar snapte ik natuurlijk niets van, maar wat bleek er was nog een verrassing.
ik dacht, nog een verrassing?
ik laat het maar over me heen komen. ik zie het wel.
thuis aangekomen bleek, in de tuin, degene te zitten die mij in dat jaar allemaal naar amsterdam hadden gereden met hun wederhelft. de wok (skottel) stond aan en haaije had met E. (collega/vriend) allemaal lekkere dingen klaargemaakt. ik heb bloemen, planten, 2 bioscoop kaartjes en windlichten gekregen.
ik heb een super toffe dag gehad.
-------------------------------------------------------
en als je er later dan over nadenkt.
donderdagochtend eerst boodschappen gehaald. wat chips en worst en kaas enz gehaald toen naar de bakker voor de suikerbrood en oranjekoek die ik had besteld.
als we visite kregen dan had ik in ieder geval wat in huis.
toen ik bij de bakker was zei J. dat er ook stokbrood lag voor haaije. ik zei tegen haar dat ik van niets wist. (mensen van de bakkerij zijn vrienden van ons) zij ging Y. even vragen. nee vertelde Y. dat is een foutje. zo stom dat je dan kan zijn ben ik de winkel uitgelopen en heb er niet meer aangedacht.
ik had ook al wat mensen gevraagt of ze zin hadden om te komen want ik had toch wel wat te vieren. maar ik kreeg er niet echt een reactie op. dat snapte ik al niet.
had een smsje gestuurd naar een vriendin met een aantal vragen. maar op die ene vraag of zij en haar vriend ook langskwamen gaf ze geen antwoord. ik had ook al tegen haaije gezegt dat ik dat vreemd vond maar haaije gaf geen antwoord.
toen we onderweg waren naar amsterdam heb ik een andere vriendin een smsje gestuurd. zij zou ook even komen en omdat ik tegen haar had gezegt dat ik na half 6 wel thuis was wilde ik haar even laten weten dat dat niet lukte. ik vertelde haar dat ik was 'ontvoerd' en dat ik niet wist hoe laat ik thuis was.
het was goed en als ik dan onderweg was naar huis zou ik haar wel even smse.
op de terugweg stuurde ik haar dus dat smsje maar ze vertelde me dat ze niet meer kwam want haar zoontje was niet lekker. goed dan de volgende keer even.
toen belde haaije waar wij bleven want hij zat op ons te wachten. weer ging er van alles door mijn hoofd. wist niet wat ik moest denken.
eenmaal thuis gekomen zat dus iedereen in de tuin ook die vriendin die zei dat ze niet zou komen omdat haar zoontje ziek was.
ook die andere vriendin die niet reageerde op dat smsje zat met haar vriend in de tuin. wat een rotstreek niet haha
en dat zonder dat ik daar voor niets dan ook maar niets heb gemerkt.
bedankt allemaal voor de gezellige dag
alweer een week geleden stonden er ineens geiten in stukje land wat we speciaal voor ze hadden gemaakt. moeder en haar zoon. een bokje dus. ondanks dat het niet de bedoeling was wil ik ze wel houden.
vorig jaar toen haaije en ik net bezig waren met de boerderij heeft een vriend en zijn vriendin mij beloofd dat ik 2 jonge geitjes zou krijgen. ik wilde graag 2 jonge geitjes zodat ik ze zelf kon opvoeden. goed, zegt ie, krijg jij 2 jonge geitjes van ons kado.
degene die ze heeft gebracht vertelde mij dat het bokje over 2 weken bij de moeder weg kon en dan zou ie een ander plekje krijgen. ik ben al helemaal verknocht aan ze. moeder is nog wat bang maar dat trekt al aardig bij. het bokje heb ik de naam smokey gegeven. (je moet mij niet vragen hoe en wat. het kwam zo bij me op)
het is zo'n dondersteen. het is echt nog een klein kind haha.
in het zelfde stukje staat ook een kippenhok met 3 kippen.
het bokje is nog klein genoeg om daar via het plankje naar binnen te gaan en het eten van de kippen op te eten.
als hij dan halverwege het plankje is en ik til hem er weer af gaat ie er met de zelfde gang weer op. en zo gaat het nog 2 a 3 keer door.
op het plankje voor hun hok moesten nog even een paar latjes op gemaakt worden. dat moest nog even zodat het voor hun makkelijker is om naar boven te lopen.
nou, hij stond er met de neus bovenop en gooide telkens het doosje met schroeven om of zat aan het doosje te knagen. je kan wel nagaan dat hij nu niet meer weg gaat. dit is wel zo'n lekkere dondersteen.
zo ik ben er weer hoor. ik voel me weer helemaal toppie.
afgelopen weekend heb ik gewerkt. het was lekker druk zaterdag.
gisteren was het helaas rustig. mooi weer. diegene die binnen kwamen kochten een ijsje en zeiden dat ze naar het strand gingen.
ja leuk steek mij maar weer de gek aan.
rond een uur of half 3 werd het erg rustig. dit natuurlijk door het voetballen. ik moest tot 4 uur en toen heeft haaije en een vriend mij met de boot opgehaald. het laatste stukje moesten ze even met de rubberboot.
lekker op het dak gezeten van de boot. er was heerlijk windje bij. zo was het vol te houden. we zijn heel langzaam naar het plekje gegaan waar iedereen dan altijd is. het is aan een rietkraag en vrij ondiep. dat is mooi want zo kunnen de kinderen lekker spelen.
het was laat toen we terug vaarden en haaye wilde eigenlijks nog niet naar huis. hij had zoiets we kunnen nog wel even ergens voor anker liggen met een biertje erbij. nou biertjes had ie genoeg gehad.
oh oh mannen haha.
hier ben ik net opgehaald van mijn werk.
die jongen is een vriend van ons.
vanochtend kwam het kadaster langs om stukken grond van de boerderij opnieuw uit te meten. dat was binnen een paar tellen klaar. ik dacht dat daar heel wat bij kwam kijken. maar dat viel dus erg mee. haaije zou er eerst heen maar die moest voor een storing van zijn werk weg. hij zei tegen mij dat ik dat maar moest doen en goed moest onthouden wat er gezegd werd. jeetje moet dat echt. ik ben al zo vergeetachtig
nou ja, het duurde gelukkig maar kort. hoefde ik ook niet zo veel te onthouden haha.
toen dat allemaal klaar was ben ik maar weer eens met het geitenhok begonnen. het gedeelte wat wit is moest nog een keer.
ik had niet zo'n vaste hand vandaag. maar heb het gelukkig nog schoon kunnen krijgen.
als het goed is komen nu woensdag eindelijk de dwerggeiten.
ik moet dan eerst naar amsterdam dus er is een verrassing als ik thuis kom.
is dit een mooi hokje voor de geitjes of niet?
zo zit ik een paar dagen geleden nog te vertellen dat het goed ging met mij en zo zit ik de laatste paar dagen weer in een ongelooflijke dip. ik ben moe en voel me ontzettend k#t. hoe kan dat nu zo van de ene naar de anderen dag veranderen.
de boerderij zie ik even niet meer zitten. heb er geen zin meer in.
mijn werk ligt me op dit moment ook niet. ook daar heb ik even geen zin in. het zijn maar een paar uurtjes maar als ik thuis kom ben ik moe zodat ik in huis niets meer doe. heb het gevoel dat ik achterloop en het niet meer kan inhalen. mijn schoonzusje heeft me eergisteren even geholpen en daar ben ik ook wel blij om hoor.
maar aan de andere kant wil ik het liever niet. toen ik nog thuis woonde hielp mijn oma altijd mee in ons huishouden. elke zaterdag was ze bij ons. maar ik ben toch oud genoeg om mijn eigen bij te kunnen houden? dus het is een beetje tegen mijn principes in.
maar ja kan het beter zo hebben dan anders om
ik heb goed nieuws ben gisterochtend bij de radioloog geweest voor een controle. ze is zeer tevreden, het ziet er goed uit. er waren geen afwijkingen te vinden en de klieren voelde ze ook niet.
hiep hiep hoera. ook hebben we het even over onderzoeken gehad ik heb nog steeds geen onderzoeken gehad en dat wil ik wel graag.
zij geeft het zelfde antwoord als mijn arts in het avl. het heeft geen zin om dat te doen omdat het littekenweefsel gezien word als kwaadaardig weefsel. er valt op dit moment niets te onderzoeken. jammer jammer jammer
ook zegt ze, net als de arts, dat het eigenlijks weg moet zijn.
ze zegt het niet zo maar het komt er wel op neer.
aan de ene kant vertrouwen hebben in de arts en aan de andere kant het zwart op wit willen hebben. maar moet vertrouwen in de arts hebben. ook kreeg ik nog een advies. ik heb soms last van ontzettend veel jeuk. dat komt omdat het natuurlijk nog aan het helen is. ondanks ik jeuk met een platte hand heeft ze liever niet dat ik dat niet doe. door het jeuken kan ik de huid binnenin weer kapot maken en dan heeft het langer nodig om te helen. ze vertelde me dat een creme of een vitamine E olie wel goed was tegen de jeuk. ook helpt een koelelement uit de vriezer wel. in een washandje natuurlijk. klinkt heel raar maar het moet helpen.
afgelopen weekend waren er sleepbootdagen in woudsend. dit is een dorp vlakbij ons.
ondanks het weer heb ik me wel vermaakt.
vrijdag moest ik eerst tot 6 uur werken daarna snel naar huis. snel douchen en werd toen opgehaald door mijn schoonzusje en haar man en 2 van hun kinderen.
we hebben een biertje gedronken en toen zijn ze weer weggegaan. een vriend van ons had eerder die avond gebeld en wilde ook wel even komen. tuurlijk kan altijd. ook kwam er een vriendin van ons nog even langs. met zijn vieren zijn we naar de feesttent gegaan maar daar was het veel te koud.
aan de tent zaten de zijkanten er niet en omdat het zo waaide was het daar vreselijk koud.
haaije en ik zijn op een gegeven ogenblik maar weer naar de boot gegaan.
we hebben de volgende ochtend lekker uitgeslapen. het regende pijpenstelen nog maar eens lekker omgedraaid.
haaije moest even naar heeg en toen ben ik even naar de winkel geweest voor wat leesvoer.
toen haaije terug kwam hebben we een broodje gegeten. onder tussen werd het prachtig weer. de zon ging weer schijnen.
op dat moment ging de wedstrijd met de opduwers ook beginnen. ze moeten dan in de voor en de achteruit een acht maken. sommige lukt dat wel en bij andere weer niet. wie de snelste is wint.
toen kwam haaije zijn vader op bezoek. leuke man altijd in voor een geintje en is altijd vrolijk.
s'avonds hadden we met zijn allen een bbq. was aan de ene kant niet helemaal goed gepland. we gingen met zijn allen tegelijk naar de bbq. er waren bijvoorbeeld 8 bbq en 120 mensen. dat ging niet helemaal.
haaije is gaan bakken en ik ben in de tent gaan zitten met een biertje wachtend tot hij terug kwam met een heerlijk stukje vlees. ik ben na het eten naar de boot gegaan om mij om te kleden voor het grote feest in de tent.
de muziek was goed maar soms was de muziek net iets te traag met het originele dat was jammer.
toen haaije en ik terug kwamen bij de boot zijn we gelijk op bed gegaan. de volgende ochtend rond een uur of half 11van bed. water op gezet voor koffie en thee. toen dat klaar was hebben we eerst even gedoucht. had ik die dag er voor ook niet gedaan dus dat was wel lekker.
veel bekenden die er waren kwamen even kijken en maakten even een praatje. heel gezellig, gelukkig was het droog dat maakt het een stuk leuker.haaije zijn ouders zijn ook geweest. ook altijd gezellig. in de namiddag zijn we met zijn allen even bij de kraampjes langs gelopen. ik zat al de hele tijd in de boot en had even mijn nocht wilde even de benen strekken. we eindigde natuurlijk in de tent en daar nog even een paar genuttigd.
om een uur of 2 zijn we met zijn 3en uiteten geweest. haaije zijn ouders waren al weg want die vonden de muziek in de tent te luid.
ach, ze worden wat ouder. toen we ons buikje vol hadden van dat heerlijke eten zijn we naar de boot gegaan en de motor gestart.
ons weekend was helaas afgelopen.
op dit moment ben ik bezig om mijn weblog te veranderen dus het zal hier en daar mischien niet helemaal kloppen.
borstzelfonderzoek
gezondheid
|
10 Mei 2006 | 15:47:29
ik weet als geen ander dat het belangrijk is om zelfonderzoek te doen. daarom is er nu een site waar je een set kunt bestellen voor borstzelfonderzoek. de site is http://markforlife.dm2.nl/
hieronder een stukje tekst van die site
Mark for Life is een borstzelfonderzoek set speciaal ontworpen om de nadelen en tekortkomingen van zelfonderzoekmethoden weg te nemen. De gepatenteerde methode maakt gebruik van een speciaal onderzoeksshirt dat goed laat zien hoe en welke delen van de borst onderzocht moeten worden. Zo wordt het gemakkelijk om zelf een duidelijk en goed borstzelfonderzoek te doen. Nu is er eindelijk een innovatief hulpmiddel voor alle vrouwen in de zo belangrijke strijd tegen borstkanker. Daarom wordt Mark for Life aanbevolen door de Stichting Pink Ribbon.
even een kort berichtje. hier gaat het goed. veel met de boerderij bezig. de kippen hebben we er zaterdag heen gebracht. haaije heeft ze gelijk los gelaten en ze vonden het prachtig. ze hebben het hele terrein al bekeken. s'avonds waren ze ook weer in hun eigen hok, gaat goed dus.
gisteren met de boot weggeweest. het waaide wel hard maar dat gaf niets, was wel lekker. ben zelf een beetje verbrand.
straks moet ik naar de tandarts. tijdens de chemo kreeg ik last van een kies. die kon niet getrokken worden ivm met de chemo. als jee aan de chemo zit gaan je alles stuk in de lichaam ook je bloedlichaampjes. zouden ze die kies toen getrokken dan was het dus niet gaan helen. ze hebben hem omdat gevult en gepolijst. dit heeft ie 2 keer gedaan maar ik denk dat ie er nu maar uit moet want er is nu weer een stukje afgebroken.
daarna even naar het postkantoor. de cabrio kan weer uit de winterstalling
kunnen we weer met dit prachtig weer cabriorijden. vorig jaar toen ik de cabrio kreeg van haaije en met de chemo bezig was zei ik altijd 'kan nu niet met mijn haar in de wind'
nu wel weer haha
daarna nog even naar de bank voor de hypotheek en dan heb ik wat ik vandaag wilde doen gedaan en dan gaan we genieten van het mooie weer.
vanochtend de overdracht van de boerderij. vanaf 10.30 zijn wij eigenaar van de boerderij.
ik ben blij dat het nu eindelijk zo ver is. de afgelopen maanden gingen zo ontzettend snel voorbij.
ik heb nu voor mijn gevoel alles wat mijn hartje begeerd. een ontzettende lieve vriend, een boot waar we veel mee weggaan en nu een boerderij. we kunnen doen wat we willen noem.
eigenlijks moet ik nu gelukkig zijn maar......
ik ben ook heel verdrietig. nu dat ik alles heb wat mijn hartje begeerd zit ik met de gedachten hoe lang ik daar nog van kan genieten. hoe lang zal ik me nog gelukkig voelen.
is het een jaar of 2 jaar of misschien langer (wat ik natuurlijk hoop)
ik heb geen idee. misschien ben ik nu wat te voorbarig maar ik weet nu nog helemaal niets. wat heeft de chemo de bestraling en de herceptin gedaan.
nu dat ik dit typ heb ik de tranen in de ogen.
ik wil zo graag oud worden, een gezin willen stichten ik wil straks voor mijn beestjes zorgen. het kleine kinderboerderijtje wat ik in het hoofd heb.
gisterochtend niet veel gedaan.
heb voor tussen de middag nasi gemaakt.
het eten bij vrienden is nu gebeurd. we doen dat alleen in de winter.
na het eten ben ik naar mijn werk gegaan. heb van 1 tot 5 gewerkt. werd iets later dan 5 uur. bij het bedrijf waar ik werk hebben ze ook bergingsauto's en een serviceauto van de anwb. diegene die het van me moest overnemen moest nog even met de serviceauto naar een auto. toen ik klaar was snel naar huis douche en aankleden.
ik ben met een vriendin naar een jongerencentrum geweest daar hebben ze altijd muziek. ik hou heel erg van rock/gothic en er speelden daar 4 bandjes dus ik heb me wel vermaakt. ik vind dat als je van gothic houd gelijk in een hokje word geplaats en dat vind ik jammer. woorden als de duivel, satan, zwart en vleermuismouwen en zulke dingen komen dan in gedachten. je zal zien dat er bij zulke optredens ook hele 'normaal' geklede mensen komen en genieten van zulke muziek.
als het dan afgelopen is heeft het altijd veel te kort geduurt haha.
van mij mogen ze dan de hele nacht wel door spelen. 
bij ons in het dorp was er oranjekade waar mijn vriend was. er ligt dan een ponton in het water met een bandje erop en op de kade mogen de mensen staan te drinken. de weg is dan afgezet.
het was leuk maar wel koud zei hij
dus beide wel een gezeliige avond gehad
foto's van de bandjes staan in het fotoalbum
F. een vriend van ons die gisteren met me is meegeweest naar amsterdam had er in de auto over dat ik het stuk al bijna een jaar reed.
ik zei tegen hem dat dat waar was. 'ik heb op 18 mei mijn 1e chemo gehad' zei ik tegen hem. toen ik bij de dag van diagnose kwam bleek het precies een jaar geleden te zijn. dat was gisteren.
ik heb begin van de maand wel eens gedacht dat het nu bijna een jaar geleden was.
maar dat ik het eigenlijks zou vergeten had ik niet verwacht.
ik heb er gewoon niet bij stil gestaan. raar hé. terwijl ik vrouwen ken die er wel moeite mee hadden met de dag van.......
ik ben het gewoon vergeten.
de prikster die ik gisteren had begon er ook al over dat het al bijna een jaar geleden was. toen ik haar vertelde dat ik het vergeten was zei ze tegen mij 'wat doe je volgend jaar dan'. 'geen idee' zei ik tegen haar.
nu ben ik toch wel heel erg bang dat ik de klap nog niet heb gehad en dat ie later nog eens komt
zaterdag naar de crematie geweest. het was een mooie dienst met heel veel mensen.
het begon om half 2 en we waren 16.10 weer thuis. het is ongeveer 25 min rijden. het was dus een lange dienst met daarna de gelegenheid de familie te condoleren en koffie en cake .
als je dan thuis bent gaat het leven weer door. haaije heeft zijn werkkleren aan gedaan en ik ben naar de winkel geweest om eten te halen voor die avond.
ook al kenden we die jongen niet maar de ouders wel waarom ga je na zoiets weer gewoon je dingen doen? dat begrijp ik niet
het is niet zo dat het me niets zegt hoor alles behalve dat. helemaal nu dat ik ook ziek ben en niet weet wat er met mij in de toekomst gebeurd. en tot nu toe gaat er niet een dag voorbij dat ik er niet aan denk. toch vind ik het raar dat je gewoon weer verder gaat.
zondag zijn we naar de loosdrechtse plassen geweest. we hebben daar gezeild. we wilden net terug varen toen het begon te regenen. jammer maar dat heeft de pret niet mogen drukken. het was ontzettend leuk en gezellig
ik was zo moe dat ik de volgende dag mijn werk heb gebeld om te zeggen dat ik wat later kwam zodat ik nog even kon slapen. zo zie je maar weer dat zulke dingen weer meer energie van je vreet dan je denkt. heb nu gewerkt van half 11 tot 14.00 uur. toen ik thuis was heb ik de schoffel en hark gepakt. het was prachtig weer dus ik dacht nu moet het maar. ik ben helemaal niet een tuinvrouwtje meestal doen mijn schoonmoeder het  maar nu had ik er wel zin in om het te doen.het gras stond al in de tuin. ooh dat word wat op de boerderij haha.
haaije gevraagd of ie eten wilde halen zodat ik even verder kon met de tuin. hij heeft ook heerlijk gekookt makkelijk zo'n mannetje hihi.
de volgende dag ben ik met de tuin verder gegaan. ik ben er s'middag mee begonnen omdat de zon achter om hoog komt en dan is het nog erg koud voor. toen ik klaar was heb ik het kippenhok ook maar even schoongemaakt was nu toch bezig.
morgen weer voor mijn wekelijkse borreltje een vriend gaat dit keer mee. als ik mijn borreltje heb gehad moet ik nog 9 keer
en 1 mei komt nu ook dichterbij dan is de overdracht van de boerderij. de tijd vliegt weer voorbij.
vandaag hebben we een vreemde dag.
vanmiddag een crematie en dan s'avonds een feestje van een stel dat 25 jaar getrouwd is.
raar is dat hoop dat ik me vanavond nog wat kan vermaken.
maar ja we zien wel anders gaan we naar huis.
de crematie is van een jongen van 19 veel te jong nog natuurlijk.
hij heeft een hersenbloeding gehad dat achteraf door een geboorte afwijking kwam.
nou ja verders kan ik hier ook niet veel op zeggen.
het is gewoon heel erg dat een jongen zo jong overlijd.
vandaag ben ik jarig hiep hiep hoera
31 ben ik alweer.haha
en voor vanavond
vorig jaar in april, de 27e om precies te zijn, kreeg ik de diagnose.
doordat je de eerste maanden onderzoeken, chemo en bestralingen hebt word je eigenlijks geleefd.
bijna elke dag heb je wel wat of is er wel wat zodat het jaar is zo ongelooflijk snel is gegaan dat ik hoop dit aankomende jaar en natuurlijk de jaren er na weer meer kan genieten van alles om me heen.
ik ga nu nog even wat dingentjes klaarmaken voor vanmiddag
tot de volgende keer
liefs bianca
het weekend is al bijna weer voorbij.
zo nog even lekker eten.
mijn vriend staat nu in de keuken dus typ ik nog snel even een verhaaltje om mijn weblog.
een paar dagen geleden ben ik begonnen met het huis wat schoon te maken.
niet dat ik dat niet deed hoor haha. meestal hou ik toch een beetje een voorjaars schoonmaak rond deze tijd. vorig jaar ben ik daar niet aan toe gekomen omdat ik toen in de bekende molen zat. 18 mei had ik mijn eerste chemo.
sinds vorige week ben ik daar toch maar aan begonnen. ik doe elke dag een beetje en het bevalt me eigenlijks wel.
ik zou eerst niet doen omdat we straks toch verhuizen.
ik dacht dan doen we het dan allemaal.
maar kreeg toch wel zin om het te doen dus toch maar begonnen.
ben lang niet zo moe dat ik dacht dus we gaan rustig zo verder.
gisteren heb ik even wat anderen dingen in het huis gedaan.
om een uur of 4 is mijn vriend thuis gekomen en hebben we voorbereidingen gemaakr voor een gourmetavond.
vrienden van ons hebben dus bij ons thuis gezeten te gourmetten. we hebben een heel gezellige avond gehad.
het was niet echt laat geworden maar ik was zo moe dat ik graag op bed wilde. vanochtend weer vroeg van bed het zonnetje scheen prachtig.
mijn vriend is even in de garage bezig geweest en toen hebben we de sleper opgestart.
we hebben de boot ergens vast gelegt en hebben heerlijk van het zonnetje genoten in de stuurhut met een drankje erbij.
heel langzaam zijn we weer terug gevaren.
mijn vriendje
moest lachen maar ja niet echt gelukt haha
einde van de dag de zon gaat al weg
iets nieuws voor de boerderij
design/meubels
|
04 April 2006 | 22:27:34
een tijdje geleden heb ik een tafel gekocht voor de boederij.
dit was niet de bedoeling maar was bij een kringloopwinkel met 2 vriendinnen. 1 vriendin zocht nog een stoel. zij vond niets maar ik wel een tafel.
voor 40,00 euro heb ik de volgende morgen de tafel opgehaald.
sinds vorige week was ik op marktplaats aan het kijken voor een paar stoelen die bij de tafel paste.
ik vond 6 prachtige stoelen. heb een bod gedaan maar daar ging iemand over heen. jammer dan toch nog maar een bod doen en dan zien we het wel.
gisteren kreeg ik een mailtje dat als ik nog interesse had in de stoelen moest ik even bellen. gebeld en vanavond konden we de stoelen al bekijken.
dat hebben we gedaan en 5 minuten later stonden ze achter in de auto.
nu hebben we een prachtige eettafel met 6 prachtige teak houten stoelen die straks mooi naar de boerderij kunnen
herstel en balans
gezondheid
|
04 April 2006 | 21:59:28
Gisteren had ik een intake gesprek voor Herstel en Balans.
Herstel & Balans is een drie maanden durend programma voor gezondheidsbevordering en revalidatie voor kankerpatiënten. Er zijn twee à drie bijeenkomsten per week. Meestal bestaan deze bijeenkomsten uit een combinatie van fitness, groepssport, oefeningen in water, voorlichtingsbijeenkomsten en groepsgesprekken aan de hand van thema's. Het programma wordt uitgevoerd in groepsverband.
het was de bedoeling dat ik zo'n programma zou gaan volgen.
er is 1 probleem
sinds 2 maanden mogen patienten het programma niet meer volgen als ze herceptin krijgen dit hebben de oncologen in leeuwarden en het IKN (Intergraal kankercentrum Noord-nederland) besloten.
doordat het hart door de herceptin wat slechter word vinden ze het niet verstandig dat patienten mee doen aan zo'n programma.
ben er achter aan gaan bellen maar ben nog niet tevreden.
dus word vervolgd
Vals bericht over 'kankerverwekkende' Gouden Gids
bizar
|
25 Maart 2006 | 12:28:43
Vals bericht over 'kankerverwekkende' Gouden Gids
In verschillende huis-aan-huis bladen is een advertentie verschenen waarin staat dat de Gouden Gids editie Haarlem en Amsterdam kankerverwekkende stoffen zou bevatten. Dit bericht is vals en pertinent onjuist.
Degene die de advertentie heeft geplaatst, heeft ondertekend met 'KvF Kankerbestrijding'. KWF Kankerbestrijding betreurt het bericht en is ontstemt over de onterechte suggesties die het wekt.
bron: kwf kankerbestrijding
geen kattepis
gezondheid
|
24 Maart 2006 | 19:03:00
dat ik ziek ben ja dat wist ik. ik weet ook dat er vrouwen zijn die deze soort borstkanker niet overleven en anderen wel weer.(heb toen niet gevraagd naar een percentage) toch lijkt het erop of het steeds meer tot me doordringt hoe ziek ik eigenlijks ben.
lees dingen op internet die ik eigenlijks niet moet lezen. ik weet dat het niet goed is maar wil meer te weten komen over borstkanker in het algemeen.
dan komt mijn gedachte weer dat ik zo niet moet denken.
ben niet ziek geweest van de chemo, voel me verders goed, ben weer aan het werk, mijn cyclus is weer geregeld. maar ja ik heb de minst gunstige borstkankersoort die er is.
mijn vriend wist van het begin af aan dat het geen kattepis is wat ik heb. daar hebben we het gisteren onder het eten even over gehad. (waarom moet zulke dingen bij ons altijd onder het eten gebeuren ???) toen ik er over begon dat het nu weer wat meer tot me doordringt dat ik ziek ben is hij heel eerlijk tegen me geweest.
hij wilde me in mijn 'waan' laten dat ik eerst dacht dat het wel wat mee viel omdat ik me wel goed voel. was vrolijk, ondernam van alles.
als we bij de arts wegkomen blijkt het dat ik gewoon niet alles opsla. of het nu zo is omdat ik het niet wil horen heb geen idee.
toen we 3 a 4 weken geleden bij mijn oncoloog zaten en ik hem vertelde dat ik nu wel eens wilde weten wat het allemaal heeft gedaan en dat ik daardoor erg in onzekerheid zit heeft ie gezegt dat het voor mij zoiezo heel onzeker is. zit tenslotte niets voor niets in een studie.
ik kon me weinig herinneren dat ie dat heeft gezegd. zo komen we bij het volgende.
je kan wel merken dat de herceptin je geheugen aantast ;)
veel dingen vergeet ik, de stomste vragen stel ik waar ik het antwoord zelf wel op weet of ik vraag iets aan haaije maar vraag het dan 2 tellen later nog eens omdat ik het antwoord niet meer weet.
soms voel ik me een bejaarde vrouw omdat ik weinig kan onthouden en voel me stom. de arts zegt dat de geheugen net zoals de pompfunctie van het hart wel weer goedkomt. toch is het niet leuk en zou willen dat het weer goed was
liefs bianca
Hallmark Cards schenkt 1 ton voor strijd tegen borstkanker
gezondheid
|
22 Maart 2006 | 13:41:34
Hallmark Cards Nederland heeft een deel van haar verkoopopbrengsten van Hallmark kerstkaarten beschikbaar gesteld voor de strijd tegen borstkanker. KWF Kankerbestrijding zet het bedrag van € 101.293 in voor wetenschappelijk borstkankeronderzoek, opleiding, voorlichting en begeleiding van borstkankerpatiënten.
bron: kwf kankerbestrijding
hallo allemaal,
was net weer even aan het neuzen op internet.
zo kwam ik iets tegen wat ik zeker ga zien als het op tv komt. zo komt er binnenkort een programma op tv dat 'over mijn lijk' heet.
het is een beetje een rare titel maar het gaat over 5 jonge mensen die ziek zijn maar die graag nog iets willen doen voordat ze komen te overlijden. het heeft niets met borstkanker te maken maar het trekt mij zo aan omdat ze laten zien dat als je ziek bent nog een leuk leven kan hebben en niet bij de pakken neer moet gaan zitten.
ik weet dat het voor iedereen verschillend is en dat iedereen het op zijn eigen manier verwerkt maar ondanks dat ik mijn dipjes heb weet ik dat het hier nog niet ophoud. als jullie begrijpen wat ik bedoel.
als je de volgende link aanklikt kun je lezen waar het over gaat.
De uitzendingen beginnen vanaf maandag 17 april 21.40 u. Er zijn in totaal 7 afleveringen van een half uur.
helaas zijn 4 van de 5 overleden
liefs bianca
heerlijk het zonnetje is er weer. het heeft vannacht nog goed gevroren dus het zal nog wel erg koud zijn. brrrr
ik voel me al weer een stuk beter dus ik denk dat ik me maar even kwaad ga maken en alvast weer wat dingen ga inpakken.
de logeerkamer ligt vol met lege dozen eerst moeten die maar een plekje hebben anders kan ik er niet goed bij.
ik dacht op het logeer bed maar daar ligt een autoruit. onze logeerkamer fungeerde eerst als opslagplaats voor auto onderdelen.
mijn vriend is een aantal jaren geleden begonnen met het restaureren van een pickup truck.
dus de ramen en ander dingen van de auto lagen in de logeerkamer.
nu is ie daar bijna klaar mee en de slaapkamer is al een stuk leger alleen dat raam nog.
eens kijken hoe ver dat we komen vandaag.
allemaal lekker genieten van het zonnetje
vandaag voel ik me al weer wat beter de waterige oogjes zijn weg en heb weer wat kleur.
ondanks dat heb ik ongelooflijk last van mijn rug
ik weet niet of dat bij de griep hoort. ik hoop wel dat dat binnenkort weer overgaat.
ik heb het avl nog wel even gebeld omdat ik toch nog even wat wilde weten over griep en herceptin.
als ik geen koorst heb van boven de 38.5 C en me niet beroerd voel kan ik gewoon de herceptin krijgen. het is ook niet erg om een keer over te slaan Daar zat ik wat over in maar het viel weer reuze mee. niet dat ik dan nog ziek ben maar dan weet ik dat even voor de volgende keer
vanmiddag werd ik gebeld ivm herstel en balans. 3 april heb ik een intake gesprek en als dat goed gaat word er gekeken waar ik het programma kan volgen. bij mij in de buurt zit herstel en balans in leeuwarden maar er komt ook een programma van herstel en balans in heerenveen.
ik hoop dat het in heerenveen kan want daar zouden ze eerder beginnen. in leeuwarden begint het nieuwe programma in mei en heerenveen half april.
hoe eerder hoe beter.
het lijkt er niet op maar vandaag is de lente begonnen
hallo allemaal,
misschien hebben jullie mijn verhaal wel eens gelezen maar zal me voor diegene die me niet kennen even voorstellen.
ik ben bianca, ik ben 30 jaar en kreeg vorig jaar in april diagnose borstkanker. eerst heb ik chemo gehad een ac kuur toen een kuur die bestond uit carbo,taxol en herceptin.
ik ben nu alleen met herceptin bezig en dit krijg ik tot juli dit jaar.
vorig jaar eind augustus ben ik begonnen met 30 bestralingen vanuit 3 hoeken. ook de huid zelf werd bestraald dit omdat het ook in de huid zat/zit. op 21 oktober heb ik de laatste bestralingen gehad.
graag wil ik in contact komen met jonge lotgenotes die ongeveer de zelfde leeftijd hebben als ik, het liefst wonende in de buurt van sneek.
gr bianca
|
|
|
|
|
![[image]](http://img159.imageshack.us/img159/209/sext6inspec13nu.jpg)
